Nasz Patron

 

Pilecki

Witold Pilecki ps. Witold, Tomasz Serafiński (ur. 13 maja 1901  zm. 25 maja 1948) polski wojskowy, rotmistrz, żołnierz podziemia, organizator ruchu oporu w obozie koncentracyjnym
w Oświęcimiu.

Urodził się w Ołońcu w Karelii, dokąd jego rodzina została przesiedlona przez władze carskie.Pochodził z rodziny pieczętującej się herbem Leliwa. W latach 1919-1921 służył w Wojsku Polskim, walczył podczas wojny polsko-radzieckiej. Dwukrotnie odznaczony był Krzyżem Walecznych. Po wojnie, w 1926 był zdemobilizowany. W sierpniu 1939 został ponownie zmobilizowany, walczył w kampanii wrześniowej w składzie 19 Dywizji Piechoty Armii Prusy jako dowódca plutonu kawalerii dywizyjnej.

Po upadku Polski przedostał się do Warszawy, gdzie stał się jednym z organizatorów powołanej 9 listopada 1939 konspiracyjnej organizacji Tajnej Armii Polskiej, podporządkowanej później ZWZ. 19 września 1940 podczas niemieckiej łapanki pozwolił się aresztować, by przedostać się do obozu w Auschwitz (Oświęcim) i zdobyć informacje o panujących w nim warunkach. Główny organizator konspiracji w obozie. Opracowywał sprawozdania przesłane później do dowództwa w Warszawie i dalej na Zachód. Planował zbrojne oswobodzenie obozu. W nocy z 26 na 27 kwietnia 1943 Pilecki zdołał uciec z obozu wraz z dwoma współwięźniami. Jego plan ataku na obóz nie zyskał aprobaty dowództwa.

W 1943-1944 służył w oddziale II Kedywu KG AK, brał udział w powstaniu warszawskim. Dowodził jednym z oddziałów zgrupowania Chrobry II, w tzw. Reducie Witolda (obecnie siedziba redakcji Rzeczypospolitej). W latach 1944-1945 w niewoli niemieckiej, następnie w 2 Korpusie Polskim we Włoszech, w 1945 wrócił do Polski.

W 1947 aresztowany, torturowany przez Urząd Bezpieczeństwa i oskarżony o działalność wywiadowczą na rzecz rządu londyńskiego, w 1948 został skazany na karę śmierci i stracony. Ówczesny prezydent Bolesław Bierut nie zgodził się na ułaskawienie skazanego, mimo iż jednym ze współorganizatorów ruchu oporu w Auschwitz był premier Józef Cyrankiewicz. Istnieją przesłanki skłaniające do wysnucia wniosku, iż Pileckiego skazano na karę śmierci za świadomą aprobatą Cyrankiewicza. Cyrankiewicz po wojnie przedstawił wersję jakoby to on był twórcą konspiracji w Oświęcimiu. Pilecki jako prawdziwy twórca ruchu oporu w obozie był bardzo „nie na rękę” ówczesnemu premierowi. W trakcie rozprawy odczytano list od Cyrankiewicza, w którym prosił on skład sędziowski o niebranie pod uwagę zasług Witolda.

Miejsce pochówku Pileckiego jest nieznane, prawdopodobnie zwłoki zakopano na wysypisku śmieci koło Cmentarza Powązkowskiego (tzw. kwatera Ł – łączka). Do roku 1989 wszelkie informacje o dokonaniach i losie Pileckiego podlegały w PRL cenzurze.